Back to top

Δικαίωμα διαγραφής («δικαίωμα στη λήθη»)

Το δικαίωμα διαγραφής «δικαίωμα στη λήθη» είναι το δικαίωμα που έχει το υποκείμενο των δεδομένων να ζητεί τη διαγραφή των δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα που το αφορούν, εφόσον δεν επιθυμεί πια αυτά τα δεδομένα να αποτελούν αντικείμενο επεξεργασίας, και εφόσον δεν υφίσταται νόμιμος λόγος να τα κατέχει ο υπεύθυνος επεξεργασίας.

Ειδικότερα, το υποκείμενο των δεδομένων μπορεί να ανακαλέσει τη συγκατάθεσή του επί της οποίας βασίζεται η επεξεργασία, οπότε τα δεδομένα πρέπει να διαγραφούν εφόσον δεν υπάρχει άλλη νομική βάση για την επεξεργασία.

Επίσης, εάν τα δεδομένα δεν είναι πλέον απαραίτητα σε σχέση με τους σκοπούς για τους οποίους συλλέχθηκαν ή υποβάλλονται κατ’ άλλο τρόπο παράνομα σε επεξεργασία ή εάν το υποκείμενο των δεδομένων αντιτάσσεται στην επεξεργασία και δεν υφίστανται επιτακτικοί και νόμιμοι λόγοι για την επεξεργασία, μπορεί το υποκείμενο των δεδομένων να ζητήσει τη διαγραφή τους.

Ως εκ τούτου το υποκείμενο των δεδομένων μπορεί να ζητήσει από μηχανή αναζήτησης στο διαδίκτυο να διαγράψει σύνδεσμο όπου κατευθύνει σε αποτελέσματα όπου το υποκείμενο εμφανίζεται. Παραδείγματος χάριν όταν μετά από αναζήτηση με το ονοματεπώνυμό του υποκειμένου ανακύπτουν πληροφορίες-δεδομένα αναφορικά με παλιό άρθρο εφημερίδας που αφορά ένα δάνειο που έχει εξοφλήσει προ πολλού. Η μηχανή αναζήτησης υποχρεούται να διαγράψει τον αναφερόμενο σύνδεσμο εφόσον δεν πρόκειται για δημόσιο πρόσωπο ή εφόσον το γενικό δημόσιο συμφέρον για πρόσβαση στις πληροφορίες δεν υπερισχύει του συμφέροντος του υποκειμένου των δεδομένων.

Επίσης το δικαίωμα στη λήθη έχει ιδιαίτερη σημασία όταν το υποκείμενο των δεδομένων παρείχε στο παρελθόν τη συγκατάθεσή του ως παιδί, όταν προφανώς και δεν είχε πλήρης επίγνωση των κινδύνων που επιφέρει η επεξεργασία, και θέλει αργότερα να αφαιρέσει τα συγκεκριμένα δεδομένα προσωπικού χαρακτήρα, κυρίως από το διαδίκτυο. Το υποκείμενο των δεδομένων θα πρέπει να μπορεί να ασκήσει το εν λόγω δικαίωμα παρά το γεγονός ότι δεν είναι πλέον παιδί.

Παρόλα αυτά θα πρέπει να επισημανθεί ότι το δικαίωμα στη λήθη δεν αποτελεί απόλυτο δικαίωμα, καθώς η περαιτέρω διατήρηση των δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα μπορεί να είναι αναγκαία, για λόγους όπως η άσκηση του δικαιώματος ελευθερίας της έκφρασης και ενημέρωσης, η συμμόρφωση με νομική υποχρέωση και η εκπλήρωση καθήκοντος που εκτελείται προς δημόσιο συμφέρον και άσκησης δημόσιας εξουσίας (σκοπούς αρχειοθέτησης προς το δημόσιο συμφέρον).

Τέλος, σημειώνεται ότι για να είναι αποτελεσματικό το δικαίωμα διαγραφής, ο υπεύθυνος επεξεργασίας θα πρέπει εξ’ αρχής να λάβει υπόψη του: α) τη διαθέσιμη τεχνολογία και το κόστος εφαρμογής αυτής, β) να λαμβάνει συχνά εύλογα τεχνικά μέτρα, γ) να ενημερώνει σχετικά τους τυχόν εκτελούντες την επεξεργασία, ώστε να διαγράψουν οποιουσδήποτε συνδέσμους ή αντίγραφα ή αναπαραγωγή τυχόν δεδομένων.

ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΟ ΕΠΟΜΕΝΟ ΠΙΣΩ ΣΤΑ ΝΕΑ