Για να θεωρείται δικαιολογημένη η απουσία μισθωτού από την εργασία του, απαιτείται να προσκομίζεται στον εργοδότη σχετικό δικαιολογητικό.

Άλλως η απουσία μπορεί να θεωρηθεί αδικαιολόγητη, με συνέπεια την περικοπή του μισθού.

Ο μισθωτός ασφαλίζεται για το διάστημα κατά το οποίο παρέχει εργασία, και κατ’ εξαίρεση και για διαστήματα κατά τα οποία προβλέπεται από την νομοθεσία η καταβολή αποδοχών παρά το ότι απέχει από την εργασία του.

Τέτοια διαστήματα είναι της κανονικής αδείας, καθώς και της αποχής λόγω ανυπαιτίου κωλύματος.

Ως ανυπαίτιο κώλυμα θεωρείται και η αποχή της εγκύου-τεκούσης λόγω τοκετού και λοχείας (άδεια μητρότητος 17 εβδομάδων).

Κατά το διάστημα των 17 εβδομάδων η γυναίκα απέχει υποχρεωτικά από την εργασία της και λαμβάνει από τον εργοδότη αποδοχές συνολικά ενός μηνός, αν έχει συμπληρώσει έτος υπηρεσίας, ή 15 ημερών αν έχει υπηρεσία μικρότερη του έτους.

Από τις αποδοχές αυτές ο εργοδότης δικαιούται να αφαιρέσει ό,τι κατεβλήθη στον μισθωτό, κατά το αντίστοιχο διάστημα από τον Ασφαλιστικό Οργανισμό, λόγω υποχρεωτικής ασφαλίσεως. Αν ο μισθωτός δεν έχει τις προϋποθέσεις λήψεως επιδοτήσεως από τον Ασφαλιστικό Οργανισμό, ο εργοδότης καταβάλλει το σύνολο των αποδοχών του διαστήματος μηνός η 15θημερου.

Για το διάστημα αυτό ο εργοδότης οφείλει εισφορές επί του πλήρους ποσού, ακόμη και όταν ο μισθωτός τυγχάνει επιδοτήσεως (με συνέπεια να αφαιρείται το ποσόν επιδοτήσεως από τις οφειλόμενες αποδοχές).

Η αποχή της εγκύου-τεκούσης επί 17 εβδομάδες είναι υποχρεωτική αφού συνιστά μέτρον ασφαλείας της υγείας της, και ως εκ τούτου οι σχετικές διατάξεις είναι αναγκαστικού δικαίου και δεν επιδέχονται αντίθετη συμφωνία.

Εάν ο εργοδότης αποφασίσει να καταβάλει αποδοχές στην απέχουσα υποχρεωτικώς μισθωτό, καθ’ όλο το διάστημα των 17 εβδομάδων (και όχι μόνον για τον ένα μήνα ή το 15θημερο), δηλαδή μεγαλύτερες αποδοχές από εκείνες που προβλέπονται, καταβάλει δε εισφορές για τις αποδοχές αυτές στον Ασφαλιστικό Φορέα, δεν παραβαίνει μεν κάποια από τις διατάξεις του νόμου ούτε υφίσταται κυρώσεις, υπάρχει όμως ο κίνδυνος να μην αναγνωρίσει ο Ασφαλιστικός Οργανισμός το επί πλέον διάστημα ως χρόνο ασφαλίσεως.

Εξαίρεση ως προς τον Ασφαλιστικό Οργανισμό υπάρχει, εξ όσων γνωρίζουμε, για τις περιπτώσεις για τις οποίες προβλέπεται κατά τρόπο γενικό (π.χ. στον Κανονισμό της Επιχ/σεως κ.λπ.) η καταβολή των πλήρων αποδοχών καθ’ όλο το διάστημα της αποχής λόγω τοκετού και λοχείας.